ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ
03

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ

(Α΄ Κορ. 3, 9-17)

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος παρομοιάζει τὴν Ἐκκλησία μὲ φυτεία καὶ ὅσους ἐργάζονται σὲ αὐτὴ μὲ διακόνους τοῦ Θεοῦ. Οἱ διάκονοι ἁπλῶς φυτεύουν καὶ ποτίζουν, ἡ δὲ αὔξηση τῶν φυτῶν εἶναι ἔργο τοῦ Θεοῦ. Οἱ διάκονοι, δηλαδὴ οἱ ἐργάτες, στὸν ἀγρὸ τοῦ Θεοῦ δὲν φτιάχνουν τὴν Ἐκκλησία. Αὐτὸ τὸ κάνει ὁ Θεός. Οἱ διακονοῦντες σὲ αὐτὴ εἶναι ἁπλῶς μισθωτοὶ ἐργάτες, ὁ δὲ μισθός τους θὰ ἐξαρτηθεῖ ἀπὸ τὸν κόπο καὶ τὸν ζῆλο ποὺ θὰ καταβάλουν...

 

[Διαβάστε περισσότερα...]

03

ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Μθ. 14, 14-22)

Ὁ Θεὸς ποὺ λατρεύουμε καὶ προσκυνοῦμε, εἶναι Θεὸς παντοδύναμος, εἶναι Θεὸς πατέρας καὶ ἐμεῖς λαός του. Γι᾽ αὐτὸ καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀπελπιζόμαστε ἢ νὰ ὀλιγοπιστοῦμε. Ὅ,τι καὶ νὰ συμβαίνει καὶ ὅποια κατάσταση συναντήσουμε, ὁ Χριστὸς εἶναι πάντα ἐκεῖ, μᾶς ἁπλώνει τὸ χέρι καὶ δὲν μᾶς ἀφήνει νὰ χαθοῦμε.

Ἡ πρόνοιά του δὲν ἐγκαταλείπει τὸ πλάσμα του, ὄχι μόνο στὰ μεγάλα καὶ σημαντικά, ὅπως τὴ σωτηρία, ἀλλὰ καὶ στὰ μικρὰ καὶ καθημερινά, αὐτὰ ποὺ ἀφοροῦν τὴν ἐπίγεια ζωὴ καὶ ἐπιβίωσή μας. Ἔτσι λοιπὸν ὁ Θεὸς φροντίζει καὶ γιὰ τὴν τροφή μας...

[Διαβάστε περισσότερα...]

03

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

(Τίτ. 3, 8-15)

Ἡ εὐσπλαχνία καὶ ἡ φιλανθρωπία εἶναι ἀρετὲς μεγίστης σημασίας στὴ χριστιανικὴ ζωή. Ἡ φροντίδα γιὰ τοὺς ἀδυνάτους εἶναι τὸ βασικὸ γνώρισμα τοῦ Χριστιανοῦ. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος, διὰ τῆς Ἐπιστολῆς του πρὸς τὸν ἀπόστολο Τίτο, μᾶς νουθετεῖ καὶ μᾶς λέει πὼς δὲν εἶναι ἀρκετὴ ἡ πίστη πρὸς σωτηρία καὶ οἱ Χριστιανοὶ ὀφείλουν νὰ ἐπιτελοῦν καὶ καλὰ ἔργα. Τὰ καλὰ ἔργα, δηλαδὴ τὸ ἔλεος πρὸς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκη, εἶναι ὁ καθρέπτης τῆς χριστιανικῆς μας ποιότητας καὶ ὁ δείκτης γιὰ τὸ πόσο κοντὰ ἢ μακριὰ βρισκόμαστε ἀπὸ τὸν Θεὸ τῆς ἀγάπης...

[Διαβάστε περισσότερα...]

03

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ

(Ρωμ. 12, 6-14)

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὁρίζοντας μὲ τὸν καλύτερο τρόπο τὸν χριστιανισμό, μᾶς συμβουλεύει καὶ μᾶς λέγει: «Εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς, εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε».

Δὲν εἶναι πρέπον ὁ χριστιανὸς νὰ μισεῖ, νὰ μὴν ἀνέχεται τοὺς ἄλλους, νὰ λέει κακὰ καὶ ἄσχημα λόγια γιὰ αὐτούς, ἢ καὶ νὰ ἀγανακτεῖ ἐναντίον τους. Δὲν ἔχει σημασία ἐὰν κάποιος μᾶς βρίζει, μᾶς συκοφαντεῖ ἢ μᾶς ἐπηρεάζει μὲ ὁποιονδήποτε τρόπο. Ἐμεῖς δὲν πρέπει νὰ παραφερόμαστε. Δὲν πρέπει δηλαδὴ νὰ συμπεριφερόμαστε ὅπως φέρονται ὅσοι δὲν γνώρισαν ποτὲ τὸν Χριστὸ καὶ δὲν ἄκουσαν τὴ διδασκαλία του. Ἀντ᾿ αὐτοῦ πρέπει νὰ προσευχόμαστε καὶ νὰ παρακαλοῦμε τὸν Θεὸ γιὰ τὴ σωτηρία ὅλου τοῦ κόσμου καὶ βέβαια καὶ τῶν ἀνθρώπων ποὺ μᾶς καταδιώκουν, μᾶς θέτουν ἐμπόδια καὶ μᾶς διαβάλλουν μὲ διάφορους τρόπους...

[Διαβάστε περισσότερα...]

03

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Μθ. 8, 28 - 9, 1)

Τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο ἀναφέρεται σὲ ἕνα θέμα, ποὺ ταλαιπωρεῖ τὴν ἀνθρωπότητα ἤδη ἀπὸ τὴ δημιουργία της. Ἀναφέρεται δηλαδὴ στὶς πολλὲς ἐπιβουλὲς τῶν δαιμόνων κατὰ τῶν ἀνθρώπων. Ἀφ᾽ ὅτου ὁ Σατανᾶς, ἑκουσίως καὶ ἐλεύθερα, ἀποστάτησε ἀπὸ τὸν Θεό, διακατέχεται πρωτίστως ἀπὸ μῖσος γιὰ τὸν Δημιουργό του. Ἐπειδή, ὅμως, ἀδυνατεῖ γιὰ μία κατὰ μέτωπο πολεμικὴ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, μεθοδεύει ἀλλιῶς τὸν ἀγῶνα του˙ προσπαθεῖ νὰ ἀμαυρώσει τὴν τιμὴ καὶ τὴν ὑπόληψη τοῦ Θεοῦ στὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὴν κακόβουλη συμβουλὴ πρὸς τοὺς πρωτοπλάστους, τοὺς ὁποίους οὐσιαστικὰ νουθέτησε νὰ ἀντιταχθοῦν στὸν Θεό..

[Διαβάστε περισσότερα...]

31

ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

(Μθ. 16, 13-19)

Διδάσκουν οἱ Πατέρες ὅτι ὁ ἄν­θρω­πος εἶ­ναι εὐ­ό­λι­σθος καὶ πέ­φτει εὔ­κο­λα στὴν ἁ­μαρ­τί­α. Ἀ­πὸ τὴν κα­τά­στα­ση τῆς πτώσης στὴν ἁμαρτία μᾶς λυ­τρώ­νει ὁ ἀ­γα­θὸς καὶ φι­λάν­θρω­πος Θε­ός, δι­ὰ τοῦ μυ­στη­ρί­ου τῆς ἐ­ξο­μο­λο­γή­σε­ως. Τὸ μυ­στή­ρι­ο τοῦ­το εἶ­ναι λου­τρό, στὸ ὁ­ποῖ­ο εἰ­σερ­χό­με­νοι ἐ­να­πο­θέ­του­με τὸ φορ­τί­ο τῶν πται­σμά­των μας, ὅ­λη τὴν ἀ­κα­θαρ­σί­α τῶν πράξεων καὶ τῶν σκέψεών μας, καὶ βγαί­νου­με ὁ­λο­κά­θα­ροι, ὁ­λό­λαμ­προι...

[Διαβάστε περισσότερα...]

31

ΓΕΝΕΣΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Σή­με­ρα, 24 Ἰ­ου­νί­ου, ἡ Ἐκ­κλη­σί­α μας ἑ­ορ­τά­ζει τὸ γε­νέ­σι­ο τοῦ ἐν­δό­ξου Προ­φή­του Προ­δρό­μου καὶ Βα­πτι­στοῦ Ἰ­ω­άν­νου. Σύμ­φω­να μὲ τὸν Εὐ­αγ­γε­λι­στὴ Λου­κᾶ, ὁ πα­τέ­ρας τοῦ Προ­δρό­μου Ζα­χα­ρί­ας, ἦ­ταν ἱ­ε­ρέ­ας. Κά­ποια ἡ­μέ­ρα τὴν ὥ­ρα ποὺ θυ­μί­α­ζε «εἰς τὸν να­ὸν τοῦ Κυ­ρί­ου», τοῦ πα­ρου­σι­ά­στη­κε ἄγ­γε­λος Κυ­ρί­ου, ὁ ὁ­ποῖ­ος τοῦ ἀ­νήγ­γει­λε ὅ­τι θὰ ἀ­πο­κτοῦ­σε υἱ­ό, τὸν ὁ­ποῖ­ο θὰ ὀ­νό­μα­ζε Ἰ­ω­άν­νη. Ὁ Ζα­χα­ρί­ας σκίρ­τη­σε ἀ­πὸ χα­ρά, ἀλ­λὰ δυ­σπι­στοῦ­σε, δι­ό­τι τό­σο ὁ ἴ­διος, ὅ­σο καὶ ἡ Ἐ­λι­σά­βετ ἦ­ταν ἡ­λι­κι­ω­μέ­νοι. Ἐ­πι­πλέ­ον, ἡ γυ­ναί­κα του ἦ­ταν καὶ στεῖρα καὶ ἄ­ρα, κα­τὰ τοὺς νό­μους τῆς φύ­σης, ἦ­ταν ἀ­δύ­να­το νὰ κα­τα­στεῖ ἔγ­κυ­ος. Ὁ ἄρ­χων Γα­βρι­ὴλ τό­τε, ὡς ση­μά­δι γιὰ τὶς ἀμ­φι­βο­λί­ες καὶ τὴν ἀ­πι­στί­α τοῦ Ζα­χα­ρί­α, τοῦ εἶ­πε ὅ­τι θὰ μεί­νει «σι­ω­πῶν καὶ μὴ δυ­νά­με­νος λα­λῆ­σαι ἄ­χρι ἧς ἡ­μέ­ρας γέ­νη­ται ταῦ­τα».

[Διαβάστε περισσότερα...]

31

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Μθ. 6, 22-33)

Σύμφωνα μὲ τὴ διδασκαλία τῶν Πατέρων, ὁ παρὼν κόσμος, ὅσο ὄμορφος καὶ γλυκὺς καὶ νὰ εἶναι -ἐξοῦ καὶ τὸ ὄνομά του: κόσμος, ποὺ πάει νὰ πεῖ ὀμορφιὰ καὶ κάλλος- τὴν ἴδια στιγμὴ παρουσιάζεται ὡς ἀπατηλὸς καὶ πλάνος. Καὶ τοῦτο διότι οἱ ἄνθρωποι βαλτώνουν στὶς καθημερινὲς μέριμνες, προσκολλῶνται στὴ γῆ καὶ λησμονοῦν τὸν πραγματικὸ προορισμό τους, τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Καὶ πράγματι, ἄλλο ἡ μόνιμη κατοικία κάποιου καὶ ἄλλο ἡ προσωρινή. Μόνιμη εἶναι ἡ κατάσταση στὴν ὁποία θὰ βρεθοῦμε μετὰ τὴν ἐκδημία μας, καὶ προσωρινὴ ἡ παροῦσα. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ Χριστὸς προτρέπει τοὺς ἀνθρώπους νὰ ζητοῦν πρῶτα ἀπὸ ὅλα τὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ θέτουν σὲ δεύτερη μοῖρα τὰ ἁπλὰ καὶ καθημερινά, ὅπως τὴν τροφὴ καὶ τὴν ἐνδυμασία. Θέτοντας αὐτὴ τὴν προτεραιότητα ὁ ἄνθρωπος ἐλευθερώνεται ἀπὸ τὴν ἀπάτη τοῦ κόσμου καὶ στρέφεται μὲ ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό, ἡ ἀγάπη καὶ ἡ πρόνοια τοῦ ὁποίου ἀγκαλιάζουν καὶ συντηροῦν ὅλη τὴν κτίση.

[Διαβάστε περισσότερα...]

31

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Μθ. 4, 18-23)

Πε­ρι­πα­τῶν­τας ὁ Κύ­ρι­ος «πα­ρὰ τὴν θά­λασ­σαν τῆς Γα­λι­λαί­ας», συ­νάν­τη­σε τέσ­σε­ρεις ψα­ρά­δες, τὰ ἀ­δέλ­φια Σί­μω­να καὶ Ἀν­δρέ­α καὶ τὰ ἀ­δέλ­φια Ἰ­ά­κω­βο καὶ Ἰ­ω­άν­νη. Τοὺς κά­λε­σε νὰ τὸν ἀ­κο­λου­θή­σουν καὶ αὐ­τοὶ ἀ­μέ­σως καὶ χω­ρὶς χρο­νο­τρι­βὴ ἀν­τα­πο­κρί­θη­καν στὴν κλή­ση του: «οἱ δὲ εὐ­θέ­ως», μᾶς λέει τὸ Εὐαγγέλιο, «ἀ­φέν­τες τὸ πλοῖ­ον καὶ τὸν πα­τέ­ρα αὐ­τῶν ἠ­κο­λού­θη­σαν αὐ­τῷ».

[Διαβάστε περισσότερα...]

31

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ (Μθ. 10, 31-33˙ 37-38. 19, 27-30)

 Ἡ ση­με­ρι­νὴ Κυ­ρι­α­κὴ εἶ­ναι ἀ­φι­ε­ρω­μέ­νη στοὺς Ἁ­γί­ους Πάν­τες, σὲ ὅλους δηλαδὴ τοὺς ἁγίους. Αὐτοὶ εἶναι ἅγιοι καὶ ἀ­ξι­ώ­θη­καν τῆς ἰ­δι­αί­τε­ρης φι­λί­ας τοῦ Θε­οῦ, δι­ό­τι ἀ­κο­λού­θη­σαν τὸν δρό­μο τὸν ἁ­πλὸ καὶ εὐ­αγ­γε­λι­κό. Τή­ρη­σαν δηλαδὴ τὶς δύ­ο βα­σι­κὲς προ­ϋ­πο­θέ­σεις ποὺ ὁ ἴ­διος ὁ Χρι­στὸς ἔ­θε­σε, ὥ­στε νὰ χα­ρι­τώ­σει κά­ποιον. Ἡ πρώ­τη ἀ­φο­ρᾶ στὴν ὁ­μο­λο­γί­α τῆς πί­στης μας πρὸς τὸ πρό­σω­πο τοῦ Χρι­στοῦ, ἡ ὁ­ποί­α συ­νο­δεύ­ε­ται μά­λι­στα ἀ­πὸ τὴν ἀ­να­γνώ­ρι­ση ποὺ ὁ πι­στὸς θὰ λά­βει ἀ­πὸ τὸν ἴ­διο τὸν Χρι­στὸ μπρο­στὰ στὸν Θε­ὸ Πα­τέ­ρα: «Πᾶς οὖν ὅ­στις ὁ­μο­λο­γή­σει ἐν ἐ­μοὶ ἔμ­προ­σθεν τῶν ἀν­θρώ­πων», μᾶς λέγει ὁ Κύριος, «ὁ­μο­λο­γή­σω κἀ­γὼ ἐν αὐ­τῷ ἔμ­προ­σθεν τοῦ πα­τρός μου τοῦ ἐν οὐ­ρα­νοῖς».

[Διαβάστε περισσότερα...]

Page 1 of 30First   Previous   [1]  2  3  4  5  6  7  8  9  10  Next   Last